Τετάρτη, 5 Σεπτεμβρίου 2012

Ξεκίνημα


Εκεί που κάποτε έκλεισε ένας κύκλος για μένα, ένας καινουργιος ανοίγεται, διαφορετικός με πιο πολλή αποφασιστικότητα ελπίζω. Οι κύκλοι δεν ανοίγουν και κλέινουν έτσι απλά, συντρέχουν λόγοι που κρύβονται βαθιά μέσα μας. Τους λόγους δεν τους αποκαλύπτουμε ούτε στο ίδιο μας τον εαυτό, τους καταλαβαίνουμε όμως. Η αλήθεια είναι σκληρή κάποιες φορές για να την δεχτείς. Το να πεις ότι βγαίνεις έξω γιατί ειναι καλύτερα γενικά και θα κάνεις καλύτερη καριέρα δεν λέει πολλά. Απλώς εδώ πατώσαμε,δεν υπάρχει στον ήλιο μοίρα,παλιά ακόμα και αν επαιρνες πολυ λιγότερο μισθό απο τον μέσο όρο που παίρνουν στις καλά οικονομικα χώρες ήσουν εντάξει. Με όλα αυτα τα μέτρα που ήρθαν και έρχονται δεν μπορείς παρά να το δεις ρεαλιστικά και όχι αλλο ρομαντικά οτι το μέλλον σου ισως και να τρέχει αλλού. Τόσα παιδιά βγαίνουν πλέον στο εξωτερικό με την ελπίδα μια καλύτερα βοιωτικού επιπέδου ζωής. Γι'αυτό οτι είναι να γίνει ας γίνει με αισιοδοξία!

Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2012

Είναι ωραία.......


............να σε νοιάζεται κάποιος! Eίμαστε τόσα πολλά άτομα σε αυτό τον πλανήτη, μα και τόσο μόνοι. Αν εξαιρέσουμε τους γνωστούς και δήθεν φίλους που μας περικλείουν υπάρχουν λίγα άτομα που πραγματικά ενδιαφέρονται για το ποιοι είμαστε και το τι κάνουμε. Tο ενδιαφέρον η την αγάπη κάποιου μπορούμε να την συνηδητοποιήσουμε καλά μέσα μας και αυτό απο μόνο του μας προσφέρει μια γλυκύτητα. Πιστεύω οτι αρκετές φορές κάποιοι λίγοι ενδιαφέρονται για μας, αλλά λίγες φορές στην πραγματικότητα μπορούμε να το καταλάβουμε. Οταν το κάνουμε συνήθως είναι αργά..........

Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2012

Ξανά πίσω


Μετά απο αρκετό καιρό νιώθω την επιθυμία να ξαναγράψω, παράξενο πράγμα τελικά τα blogs. Οταν δεν τα χρησιμοποιείς για επαγγελματικούς λόγους δεν ξέρεις κάθε πότε θα γράψεις. Για μένα πάντως μετράει το να θέλεις να γράψεις και οχι τοσο το να γράφεις για λόγους εντυπωσιασμού η για να μην φύγουν οι όποιοι αναγνώστες. Πάντως θεωρώ οτι τόσα πολλά κοινωνικά δίκτυα παντός τυπου μας περιβάλλουν που δεν ξερουμε με ποιο να πρωτοασχοληθούμε. Αυτό επηρεάζει και τον τρόπο με τον οποιο γράφουμε σε ένα blog. Καλύτερα αναπτύσεις μια ιδέα πάντως εδώ απ'το να την αναρτησεις στους 140 χαρακτήρες του twitter για παράδειγμα. Όμως το θέμα ειναι οτι οταν θες αυτή την ιδέα να την μοιραστείς με τον κόσμο επιλέγεις και το μέσο που σου δίνει την δυνατότητα να το κάνεις καλύτερα. Εκεί σκέφτεσαι και το πόσα άτομα εχεις και που μπορούν να δουν τα λεγόμενα σου. Δεν θα πάψω να θεωρω οτι τα blogs ειναι ο πιο φυσικός τρόπος ανάπτυξης και έκφρασης ιδεών απο τα υπόλοιπα. Υπάρχουν σίγουρα κάποια blogs που ξεχωρίζουν αλλα κάθε προσωπικό blog ειναι ιδιαίτερο,κυρίως για αυτόν/η που το χρησιμοποιεί.